4. SIEĆ HYDROGRAFICZNA


        Centralną oś sieci hydrograficznej terenu Ochab stanowi rzeka Wisła, pod względem uregulowania zalicza się do rzek I rzędu. W okolicach Skoczowa kończy się jej bieg górski i na wysokości Górki Wiślickiej wpływa w szeroką dolinę. Stan wysokości wody w Wiśle ulega dużym wahaniom. Średni stan wynosi od 20 do 50 cm głębokości. Niski stan w okresach suszy (np.: 20 sierpnia 1982 r.) to faktycznie zanik nurtu, woda wypełnia jedynie jamy denne ze stróżkami przecieków i wgłębienia przedjazowe. Natomiast stan wysoki osiąga Wisła w okresach wiosenno-letnich i jesiennych opadów w Beskidzie Śląskim. Najwyższy stan Wisły odnotowano 19-20 lipca 1970 r. wyniósł on wtedy 6,2 m.
nbsp;        W latach trzydziestych brzegi Wisły zostały uregulowane. Usypano wówczas wały o wysokości zewnętrznej 5 m i wysokości wewnętrznej 7 m, oraz wyprostowano koryto rzeki, pozostawiając poza wałami meandry starorzecza, które w części wykorzystano do budowy prywatnych stawów rybnych reszta zaś stanowi nieużytki w większości w okresie wiosennym i jesiennym wypełnione są wodą. W końcu lat siedemdziesiątych dokonano naprawy wałów z okresów poprzedniej regulacji i w odstępach kilometrowych wybudowano jazy, które wyraźnie obniżyły szybkość nurtu.
        Na wysokości Górki Wiślickiej koryto Wisły jest przegrodzone zaporą spiętrzającą wodę do sztucznego koryta Młynówki (przez miejscowych nazwaną tutaj Młynkom). Ciek ten oprócz poruszania turbiny wodnej młyna do niedawna jeszcze czynnego, reguluje przepływ i poziom wody w całym systemie stawów hodowlanych Zakładu Doświadczalnego PAN w Ochabach.


Designed by Smok Design. Wszelkie prawa zastrzeżone (c) Ochaby.pl 2004
Publikowanie materiałów tylko za zgodą autorów.