Historia miejscowości

Przypuszczalnie początek historii wsi Ochaby sięga pierwszej połowy XII wieku, ale dopiero z 1305 r. pochodzi pierwsza historyczna wzmianka o jej istnieniu. Odnajdujemy ją, w spisie wsi składających dziesięcinę Biskupstwu wrocławskiemu, gdzie obok innych wsi, Ochaby zostały wymienione jako wieś wówczas uboga, często nękana powodziami i wylewami Wisły.

Ochaby wchodziły w skład Księstwa Cieszyńskiego jako wieś szlachecka. W dokumencie z 1392 r. odnotowano nazwę Ochab Małych – zwanych też Ochabcze (Ochabce), które obok Ochab Wielkich tworzyły odrębną wieś. Przypuszczalnie uprzednio wieś została podzielona w drodze sprzedaży, czy nadania albo zastawu. Ponownie w 1420 r. Ochaby Małe i Wielkie stanowiły jedną wieś, bowiem wtedy szlachcic N. Goch, właściciel Ochab Wielkich, zakupił Ochaby Małe. Ochaby w swej historii odnotowały licznych właścicieli, takich jak: Brodecki, Bludowski, Cikanowie, Hałcnowscy, Gelhorm. Ten ostatni (przypuszczalnie przybył z Niemiec) nabył Ochaby w drugiej połowie XIV w. Za jego dziedzictwa istniały już stawy rybne oraz browar i palarnia wódki. Toteż na tle konkurencji w wyszynku piwem doszło do konfliktu z mieszczanami Skoczowa, którzy wtargnęli do Ochab, porozbijali kadzie i wylali piwo, za co sąd ziemski miasto obłożył grzywną. W latach 1652, 1679 i 1687-88 parafie diecezji wrocławskiej były wizytowane przez wizytatorów biskupich. W ich sprawozdaniu zostały wymienione Ochaby obok Pruchnej i Wisły – miejscowości, gdzie były nieczynne szkoły z braku uczęszczających doń dzieci. Do 1653 r. Śląsk Cieszyński pozostawał we władaniu książąt z rodu Piastów. Ostatnią z nich była Elżbieta Lukrecja. Po jej bezpotomnej śmierci Księstwo Cieszyńskie przeszło na austriackich Habsburgów, którzy z dóbr książęcych utworzyli tzw. Komorę Cieszyńską. W1798 r. baron Maksymilian Kalisz sprzedał księciu Albrechtowi Habsburgowi wsie między innymi Ochaby, które weszły w skład Komory . I znów Ochaby Małe i Wielkie tworzyły jedną wieś i gminę wiejską. Majątkiem książęcym zawiadywał zarządca. Zachowana z owego czasu pieczęć posiada rysunek budynku z wieżą przy szerokiej drodze oraz napis: „Klein Ochab-Grass Ochab”. Na początku XIX w. treść napisu uległa zmianie na: „Dz iedzina Ochabce”.

W 1790 roku Ochaby liczyły 681 mieszkańców. Jak na owe czasy była to duża wieś. Istniała już wówczas czynna szkoła. Nauka odb ywała się w adoptowanych pomieszczeniach do około 1880 roku kiedy to wybudowano nową szkołę. Począte k XX wieku zapisał się w dziejach Ochab znacznym ożywieniem w życiu społecznym i gospodarczym. Odnotowano postęp w rolnictwie, a w 1909 roku powsta ła Ochotnicza Straż Pożarna.

W 1914 roku wielu mężczyzn z Ochab – jako poddanych CK Austrii, zostało wcielonych do armii. Walczyli oni na froncie włoskim i rosyjskim. Nielicznym dane było powrócić w rodzinne strony. Koniec I wojny światowej to równocześnie kres rządów austriackich na Śląsku Cieszyńskim. W 1918 roku chłopi ochabscy wypędzili zarządcę dóbr książęcych N. Michicza i przep rowadzili parcelację ziemi. Znaczna część dóbr przeszła jednak pod zarząd państwowy (gospodarstwo Kamieniec i Stadnina Koni na Spalenisku). W 1919 roku część Ochab przejściowo została opanowana przez wojska czeskie w wyniku działań wojennych o Śląsk Cieszyński. W dwudziestoleciu międzywojennym Ochaby przeżywają okres ożywienia gospodarczego. Wieś rozbudowała się. Otrzymała połączenie ze Skoczowem z ominięciem Wiślicy poprzez wybudowaną szosę Katowice-Wisła. Koryto Wisły zostało uregulowane, a brzegi umocnione. Wraz z ożywieniem gospodarczym wzrasta świadomość klasowa. Świadczy o tym zwycięski strajk robotników zatrudnionych przy regulacji Wisły w 1936 roku, żądających poprawy warunków pracy i podwyżki płac. Na skutek napaści Niemiec hitlerowskich na Polskę w 1939 roku Śląsk Cieszyński został wcielony do Rzeszy. Polaków z Ochab siłą wcielano do Wermachtu, opornych wywożono do obozów koncentracyjnych gdzie zginęli tacy żarliwi obywatele i patrioci jak: Franciszek Sochacz i Józef Orszulik. W samych zaś Ochabach istniał obóz jeńców radzieckich. 3 maja 1945 roku Wojska Armii Radzieckiej wyzwoliły Ochaby. Dzięki ofiarności mieszkańców i pomocy ówczesnej władzy przystąpiono do odbudowy gospodarstw ze zniszczeń wojennych. Był to początek burzliwego rozwoju gospodarczego, życia polityczno-społecznego i kulturalnego w powojennej historii Ochab.

W latach 1945-1954 Ochaby wchodziły w skład gminy Skoczów-wieś. Od 1955-1972 roku tworzyły gromadzką jednostkę administracyjną. W 1973 roku Ochaby weszły w skład gminy Skoczów. Do 1975 roku wchodziły w skład województwa katowickiego, lecz od 1975 zostały przyłączone do województwa bielskiego, a od 1999 roku Ochaby należą do województwa śląskiego.